Grupa Bobrowca i Osobitej to jeden z najbardziej charakterystycznych i jednocześnie spokojniejszych rejonów Tatr Zachodnich. Leży na pograniczu Polski i Słowacji, pomiędzy Doliną Chochołowską a Doliną Zuberską, obejmując masywy takich szczytów jak Grześ, Bobrowiec i Osobita. To obszar idealny dla osób, które szukają mniej oczywistego przewodnika po Tatrach, chcą poznać zachodnią część pasma i interesują się nie tylko najpopularniejszymi szlakami, ale także topografią, dolinami i dawnymi trasami turystycznymi.

Najważniejszymi szczytami tej grupy są Osobita o wysokości 1687 m n.p.m., Bobrowiec osiągający 1663 m n.p.m. oraz Grześ o wysokości 1653 m n.p.m. Zwornikiem w głównej grani Tatr jest Wołowiec, natomiast punktem rozgałęzienia grupy jest Grześ. To właśnie z rejonu Grzesia odchodzi boczne ramię prowadzące w stronę Bobrowca, Osobitej i orawskich dolin po słowackiej stronie Tatr.

Grupa Bobrowca i Osobitej nie ma tak wysokogórskiego charakteru jak Rohacze, Starorobociański Wierch czy Czerwone Wierchy, ale ma ogromną wartość krajobrazową i topograficzną. Dominują tu rozległe grzbiety, lasy, polany, doliny oraz widoki na Tatry Zachodnie, Orawę, Podhale i rejon Zuberca. Dla wielu turystów najłatwiejszym punktem wejścia w ten obszar jest Dolina Chochołowska i szlak na Grzesia, jeden z popularniejszych celów w polskich Tatrach Zachodnich.

Położenie Grupy Bobrowca i Osobitej

Grupa Bobrowca i Osobitej znajduje się w zachodniej części Tatr. Od strony polskiej sąsiaduje z Doliną Chochołowską, największą doliną w polskich Tatrach, natomiast od strony słowackiej opada ku Dolinie Zuberskiej, Orawicom, Zubercowi i dolinom orawskim.

Najważniejszy układ grzbietowy tej grupy zaczyna się w rejonie Wołowca, który jest zwornikiem w głównej grani Tatr. Dalej bardzo ważną rolę pełni Grześ, będący punktem rozgałęzienia grupy. Od niego teren opada i rozchodzi się ku Bobrowcowi, Furkasce, Osobitej oraz orawskim dolinom.

W praktyce turystycznej najczęściej odwiedzanym szczytem tej grupy jest Grześ, dostępny znakowanym szlakiem z Polany Chochołowskiej. Bobrowiec i Osobita mają bardziej złożony status turystyczny: leżą w rejonie słowackim, a część dawnych szlaków w ich otoczeniu została zamknięta. W opisach tras należy więc wyraźnie odróżniać miejsca dostępne znakowanymi szlakami od nazw topograficznych i historycznych.

Najważniejsze szczyty: Grześ, Bobrowiec i Osobita

Najbardziej znanym i najłatwiej dostępnym szczytem tej grupy jest Grześ. Ma 1653 m n.p.m. i jest popularnym celem wycieczek z Doliny Chochołowskiej. Szlak z Polany Chochołowskiej na Grzesia jest często wybierany przez osoby, które chcą zobaczyć piękne widoki na Tatry Zachodnie, ale nie planują bardzo trudnej technicznie trasy. Z Grzesia można kontynuować wędrówkę w stronę Rakonia i Wołowca, co czyni go ważnym punktem na klasycznych trasach graniowych Tatr Zachodnich.

Bobrowiec osiąga 1663 m n.p.m. i leży na granicznym grzbiecie między Polską a Słowacją. Jest jednym z charakterystycznych szczytów zachodniej części Tatr, choć nie jest tak często odwiedzany jak Grześ. W jego rejonie ważne są nazwy takie jak Bobrowiecka Przełęcz, Dolina Bobrowiecka Orawska i Dolina Juraniowa.

Osobita jest najwyższym szczytem tej grupy i ma 1687 m n.p.m. To samotny, bardzo charakterystyczny masyw po słowackiej stronie Tatr Zachodnich, dobrze widoczny z wielu miejsc w rejonie Orawy, Zuberca i Rohaczy. Dawniej prowadziły w jej rejon znakowane szlaki, między innymi z Orawic przez Szeroki Żleb, ale szlak na Osobitą jest zamknięty od lat; opisy słowackich tras wskazują, że z Przełęczy pod Osobitą odchodził dawniej szlak na szczyt, obecnie niedostępny dla turystów.

Znaczenie Grzesia w topografii grupy

Grześ jest jednym z kluczowych punktów Grupy Bobrowca i Osobitej. To właśnie w jego rejonie następuje rozgałęzienie bocznego ramienia od głównej grani Tatr. Z perspektywy turysty Grześ jest świetnym punktem widokowym i dobrym miejscem do zrozumienia układu zachodnich Tatr.

Z grzbietu Grzesia widać Wołowiec, Rakoń, Rohacze, Dolinę Chochołowską, Orawę oraz słowacką część Tatr Zachodnich. To doskonałe miejsce, aby wyjaśnić, jak łączą się ze sobą główna grań Tatr, boczne ramiona i doliny po obu stronach granicy.

W przewodniku po Tatrach warto przedstawić Grzesia nie tylko jako samodzielny cel wycieczki, ale także jako bramę do zrozumienia większego układu: Wołowiec – Grześ – Bobrowiec – Osobita.

Bobrowiec – szczyt między Doliną Chochołowską a Orawą

Bobrowiec to szczyt o wysokości 1663 m n.p.m., położony w zachodniej części Tatr. Wznosi się pomiędzy rejonem Doliny Chochołowskiej a dolinami opadającymi na stronę słowacką. Jego położenie sprawia, że jest ważnym punktem topograficznym między polskimi i słowackimi Tatrami Zachodnimi.

W rejonie Bobrowca szczególne znaczenie mają Dolina Bobrowiecka Orawska, Dolina Juraniowa, Dolina Jaworzynka Juraniowa oraz Bobrowiecka Przełęcz. Dawniej większe znaczenie turystyczne miała trasa przez Dolinę Juraniową i dalej przez Bobrowiec w stronę Bobrowieckiej Przełęczy, ale zielony szlak z Umarłej Przełęczy na Juraniową Przełęcz i dalej przez Bobrowiec został zamknięty w 2008 roku.

Dziś Bobrowiec należy opisywać ostrożnie: jako ważny element topografii i krajobrazu, ale nie jako łatwo dostępny cel turystyczny dla każdego. Osoby planujące wędrówki w tym rejonie powinny korzystać wyłącznie z aktualnie dostępnych, znakowanych szlaków i sprawdzać przepisy obowiązujące po słowackiej stronie Tatr.

Osobita – samotny masyw nad Orawą

Osobita to najwyższy szczyt Grupy Bobrowca i Osobitej, osiągający 1687 m n.p.m. Jej nazwa dobrze oddaje charakter góry: masyw jest wyraźny, samotny i bardzo dobrze widoczny z Orawy oraz zachodnich partii Tatr. Osobita od dawna przyciąga uwagę turystów, ale obecnie nie jest typowym celem znakowanej wycieczki.

Dawniej na Osobitą prowadził między innymi żółty szlak z Orawic przez Szeroki Żleb. Według przekazanych danych funkcjonował on do 1989 roku. W opisach słowackiego rejonu pojawia się także informacja, że szlak na samą Osobitą jest zamknięty od lat, dlatego nie należy zachęcać do samodzielnego wejścia na szczyt poza udostępnionymi trasami.

Mimo braku dostępnego szlaku na wierzchołek, Osobita pozostaje jednym z najważniejszych punktów krajobrazowych zachodnich Tatr. Jest widoczna z okolic Zuberca, Orawic, Grzesia, Rohaczy i wielu orawskich dolin. W artykule przewodnickim warto podkreślić jej znaczenie topograficzne, przyrodnicze i historyczne.

Główne węzły graniowe i przełęcze

Wśród głównych węzłów i elementów grzbietowych Grupy Bobrowca i Osobitej warto wymienić:

Wołowiec, Grześ, Bobrowiec, Furkaskę oraz Bramę Orawską.

Wołowiec jest zwornikiem w głównej grani Tatr i jednym z najważniejszych szczytów zachodnich Tatr. Grześ pełni rolę punktu rozgałęzienia grupy. Bobrowiec i Furkaska budują dalsze ramię opadające ku Orawie, a Brama Orawska stanowi ważny element topografii słowackiej strony tego rejonu.

Dla osób szukających przewodnika po Tatrach Zachodnich taki układ jest bardzo pomocny. Pozwala zrozumieć, dlaczego Grześ jest nie tylko popularnym szczytem widokowym, ale też ważnym punktem w większym systemie grani i dolin.

Doliny otaczające Grupę Bobrowca i Osobitej

Grupę Bobrowca i Osobitej otaczają dwie najważniejsze doliny walne:

Dolina Chochołowska po stronie polskiej oraz Dolina Zuberska po stronie słowackiej.

Dolina Chochołowska jest największą doliną w polskich Tatrach i jednym z najpopularniejszych punktów startowych w Tatry Zachodnie. To właśnie z jej rejonu turyści najczęściej ruszają na Grzesia, Rakoń i Wołowiec. Dolina Zuberska natomiast stanowi słowackie zaplecze tej grupy, powiązane z miejscowościami Zuberec, Zwierówka i Orawice.

Położenie między tymi dolinami sprawia, że Grupa Bobrowca i Osobitej jest świetnym tematem dla artykułu łączącego polskie i słowackie Tatry Zachodnie. To rejon graniczny, krajobrazowo bardzo ciekawy i znacznie mniej oczywisty niż najpopularniejsze szczyty w centrum pasma.

Doliny Grupy Bobrowca i Osobitej

Grupa Bobrowca i Osobitej obejmuje liczne doliny, żleby i boczne obniżenia terenowe. Do najważniejszych należą:

Dolina Zimna, Dolina Krzemienna z częściami: Przednia, Pośrednia i Zadnia, Dolina Błotna, Dolina Mihulcza, Dolina Bobrowiecka Orawska, Dolina Sucha Orawiecka, Dolina Kwasna, Szeroki Żleb, Kamienny Żleb, Dolina Juraniowa, Dolina Jaworzynka Juraniowa, Dolina Czaplowa, Dolina Furkaska, Żleb Brataniec oraz Dolina Cicha Orawska.

Większość z tych nazw jest znacznie mniej znana niż Dolina Chochołowska czy Dolina Rohacka, ale właśnie dlatego są cenne w przewodniku SEO po Tatrach. Pozwalają stworzyć artykuł ekspercki, który obejmuje nie tylko popularne szlaki, ale również topografię całego rejonu.

Szczególnie ważne są Dolina Juraniowa, Dolina Bobrowiecka Orawska, Szeroki Żleb i Dolina Cicha Orawska, ponieważ wiążą się z dawnymi trasami turystycznymi, przełęczami i historią udostępniania tej części Tatr.

Dolina Juraniowa i dawne szlaki

Dolina Juraniowa to jedna z najciekawszych dolin związanych z Grupą Bobrowca i Osobitej. Dawniej prowadził nią zielony szlak z Umarłej Przełęczy na Juraniową Przełęcz, a dalej przez Bobrowiec na Bobrowiecką Przełęcz. Według przekazanych danych szlak ten funkcjonował do 2008 roku.

Dziś ten rejon należy opisywać przede wszystkim historycznie i topograficznie. Zamknięcie szlaku oznacza, że nie powinien być przedstawiany jako aktualna propozycja wycieczki. To ważne z punktu widzenia bezpieczeństwa, ochrony przyrody i wiarygodności przewodnika.

Warto jednak wspomnieć o Dolinie Juraniowej, ponieważ jest istotna dla zrozumienia dawnych połączeń między Orawą, Bobrowcem i Doliną Chochołowską.

Szeroki Żleb i dawna trasa na Osobitą

Szeroki Żleb to kolejna ważna nazwa w topografii Grupy Bobrowca i Osobitej. Do 1989 roku prowadził nim żółty szlak z Orawic na Osobitą. Dziś ta trasa nie funkcjonuje jako udostępniony szlak turystyczny.

W artykule warto wyraźnie zaznaczyć, że Szeroki Żleb ma znaczenie historyczne. Może zainteresować osoby czytające stare przewodniki, mapy i opisy tatrzańskie, ale nie powinien być traktowany jako aktualna propozycja przejścia.

Dzięki takim informacjom artykuł będzie wartościowy dla osób szukających nie tylko „ładnej trasy w Tatrach”, ale też pełniejszego przewodnika po historii i topografii zachodniego krańca Tatr.

Szlaki turystyczne w rejonie Grupy Bobrowca i Osobitej

Najbardziej dostępny i najczęściej wybierany szlak w tym rejonie prowadzi z Dolina Chochołowskiej na Grzesia. To bardzo popularna trasa w polskich Tatrach Zachodnich, często traktowana jako samodzielny cel lub początek dłuższej wycieczki na Rakoń i Wołowiec.

Od strony słowackiej ważnym punktem jest rejon Zuberca, Zwierówki i Przełęczy pod Osobitą. Opisy słowackich tras wskazują wariant prowadzący przez Przełęcz pod Osobitą na Grzesia, Rakoń i Wołowiec; sama odnoga na szczyt Osobitej jest jednak zamknięta.

Warto pamiętać, że po słowackiej stronie Tatr obowiązują sezonowe zamknięcia części szlaków. Polskie MSZ informowało, że w sezonie zimowym zamykane są szlaki wysokogórskie powyżej schronisk w słowackich Tatrach, dlatego przed wycieczką należy sprawdzić aktualne komunikaty TANAP-u.

Grześ z Doliny Chochołowskiej

Najbardziej klasyczna wycieczka w tej grupie to wejście na Grzesia z Dolina Chochołowskiej. To bardzo dobry wybór dla osób, które szukają widokowego szlaku w Tatrach Zachodnich, ale nie chcą od razu wybierać najtrudniejszych tras.

Szlak prowadzi z rejonu Polany Chochołowskiej przez las i stopniowo wyprowadza na grzbiet. W miarę nabierania wysokości otwierają się widoki na Tatry Zachodnie, Podhale i słowacką Orawę. Sam Grześ jest szerokim, widokowym szczytem, dobrym na odpoczynek i dalsze planowanie trasy.

Z Grzesia można kontynuować marsz w stronę Rakonia i Wołowca, co pozwala połączyć Grupę Bobrowca i Osobitej z główną granią Tatr Zachodnich. Taki wariant wymaga jednak więcej czasu, lepszej kondycji i stabilnej pogody.

Noclegi i bazy wypadowe

Rejon Grupy Bobrowca i Osobitej można poznawać zarówno od strony polskiej, jak i słowackiej. Najważniejsze miejsca noclegowe i bazy wypadowe to:

Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej,
Habówka,
Orawice,
Zuberec,
Schronisko na Zwierówce, czyli słowacka Chata Zverovka,
Hotel Primula,
Hotel Osobita, czyli Horský Hotel Osobita,
oraz Pensjonat Szyndlowiec, słowacki Penzion Sindlovec.

Od strony polskiej najwygodniejszą bazą jest rejon Chochołowa, Witowa, Kościeliska, Zakopanego i schronisko na Polanie Chochołowskiej. Od strony słowackiej najważniejsze są Zuberec, Zwierówka i Orawice. Oficjalna strona Chaty Zverovka opisuje ją jako bazę do odkrywania Rohaczy i Tatr Zachodnich, z ofertą noclegową dla turystów indywidualnych, rodzin i grup.

Brak jezior i wodospadów

W Grupie Bobrowca i Osobitej nie ma jezior ani znanych wodospadów. To odróżnia ten rejon od wielu innych części Tatr, gdzie popularność budują stawy, siklawy i wysokogórskie kotły.

Tutaj główną atrakcją są grzbiety, doliny, widoki, lasy i spokojniejszy charakter zachodniej części Tatr. To rejon dla osób, które lubią rozległe panoramy i mniej oczywistą topografię, a niekoniecznie szukają klasycznych atrakcji w postaci stawu lub wodospadu.

Przyroda Grupy Bobrowca i Osobitej

Grupa Bobrowca i Osobitej jest ważna przyrodniczo. Występują tu lasy regla dolnego i górnego, rozległe polany, kosodrzewina oraz trawiaste partie grzbietowe. Po słowackiej stronie szczególne znaczenie mają obszary chronione przez TANAP, a po polskiej przez Tatrzański Park Narodowy.

Rejon Osobitej i Bobrowca jest cenny przyrodniczo również dlatego, że część dawnych tras została zamknięta. Ograniczenie ruchu turystycznego pomaga chronić przyrodę i zmniejszać presję na mniej odporne fragmenty Tatr Zachodnich.

Poruszając się po tym rejonie, należy korzystać wyłącznie ze znakowanych i aktualnie udostępnionych szlaków. Jest to szczególnie ważne na Słowacji, gdzie zasady udostępniania szlaków różnią się od polskich.

Dla kogo jest Grupa Bobrowca i Osobitej?

Grupa Bobrowca i Osobitej będzie szczególnie ciekawa dla osób, które znają już najpopularniejsze miejsca w Tatrach i chcą lepiej zrozumieć zachodni kraniec pasma. To dobry temat dla turystów zainteresowanych Tatrami Zachodnimi, Doliną Chochołowską, Zubercem, Orawą, dawnymi szlakami i mniej oczywistymi nazwami topograficznymi.

Dla początkujących najlepszym wyborem będzie Grześ z Doliny Chochołowskiej. Dla bardziej zaawansowanych ciekawą opcją jest kontynuacja na Rakoń i Wołowiec. Dla miłośników topografii szczególnie wartościowe będą opisy Bobrowca, Osobitej, Doliny Juraniowej, Szerokiego Żlebu i dolin orawskich.

Nie należy natomiast traktować Osobitej i dawnych tras jako aktualnych celów turystycznych bez sprawdzenia dostępności. W tym rejonie rzetelny przewodnik po Tatrach powinien jasno rozróżniać między tym, co dostępne, a tym, co ma znaczenie historyczne lub topograficzne.

Kiedy najlepiej odwiedzić ten rejon?

Najlepszym okresem na wycieczki w rejon Grupy Bobrowca i Osobitej jest lato i wczesna jesień. Wtedy grzbiety są najłatwiejsze do przejścia, dzień jest długi, a widoki na Tatry Zachodnie i Orawę bywają najpiękniejsze.

Wiosną trzeba liczyć się z resztkami śniegu w wyższych partiach, błotem na szlakach i zmienną pogodą. Zimą rejon wymaga doświadczenia, odpowiedniego sprzętu i znajomości warunków. Po stronie słowackiej należy dodatkowo uwzględnić sezonowe zamknięcia szlaków.

Jesień jest szczególnie dobrym czasem na wycieczkę na Grzesia. Las w Dolinie Chochołowskiej i słowackie doliny orawskie nabierają wtedy kolorów, a widoczność często jest bardzo dobra.

Praktyczne informacje

Planując wycieczkę w Grupę Bobrowca i Osobitej, warto najpierw zdecydować, czy start ma odbywać się od strony polskiej, czy słowackiej. Od strony polskiej najłatwiej rozpocząć trasę w Dolinie Chochołowskiej i wybrać szlak na Grzesia. Od strony słowackiej naturalnymi bazami są Zuberec, Zwierówka i Orawice.

Na wycieczkę trzeba zabrać wygodne buty trekkingowe, mapę lub aplikację offline, wodę, jedzenie, kurtkę przeciwdeszczową i sprawdzić pogodę. W przypadku tras po słowackiej stronie należy obowiązkowo zweryfikować aktualne komunikaty TANAP-u, ponieważ niektóre odcinki mogą być zamknięte sezonowo lub całkowicie.

W artykułach i opisach tras warto unikać sugerowania wejść na zamknięte szlaki, szczególnie na Osobitą, przez Szeroki Żleb czy przez dawne odcinki Doliny Juraniowej. Można je opisywać jako element historii i topografii, ale nie jako propozycję legalnej wycieczki.

Ciekawostki o Grupie Bobrowca i Osobitej

Najwyższym szczytem grupy jest Osobita o wysokości 1687 m n.p.m., choć najczęściej odwiedzanym przez turystów jest Grześ.

Punktem rozgałęzienia grupy jest Grześ, a zwornikiem w głównej grani Tatr jest Wołowiec. To dobrze pokazuje, że popularny szczyt nad Doliną Chochołowską ma duże znaczenie nie tylko turystyczne, ale także topograficzne.

W rejonie Osobitej i Bobrowca istniały dawniej szlaki, które dziś są zamknięte. Żółty szlak przez Szeroki Żleb na Osobitą funkcjonował do 1989 roku, a zielony szlak przez Dolinę Juraniową i Bobrowiec do Bobrowieckiej Przełęczy do 2008 roku.

W grupie nie ma jezior ani znanych wodospadów, dlatego jej charakter budują przede wszystkim doliny, grzbiety, widoki i spokojniejsze krajobrazy zachodnich Tatr.

FAQ – najczęstsze pytania o Grupę Bobrowca i Osobitej

Gdzie znajduje się Grupa Bobrowca i Osobitej?

Grupa Bobrowca i Osobitej znajduje się w zachodniej części Tatr Zachodnich, między Doliną Chochołowską po stronie polskiej a Doliną Zuberską i Orawą po stronie słowackiej.

Jakie są najważniejsze szczyty Grupy Bobrowca i Osobitej?

Najważniejsze szczyty to Osobita o wysokości 1687 m n.p.m., Bobrowiec o wysokości 1663 m n.p.m. oraz Grześ o wysokości 1653 m n.p.m.

Jaki jest najwyższy szczyt Grupy Bobrowca i Osobitej?

Najwyższym szczytem grupy jest Osobita, która osiąga 1687 m n.p.m.

Czy na Osobitą prowadzi szlak turystyczny?

Obecnie szlak na szczyt Osobitej jest zamknięty. Dawniej prowadził tam między innymi żółty szlak z Orawic przez Szeroki Żleb, ale funkcjonował tylko do 1989 roku.

Czy na Bobrowiec prowadzi szlak?

Dawniej przez rejon Bobrowca prowadził zielony szlak z Umarłej Przełęczy przez Juraniową Przełęcz na Bobrowiecką Przełęcz, ale został zamknięty w 2008 roku. Aktualną dostępność tras w rejonie Bobrowca należy sprawdzać na mapach i w komunikatach TANAP-u.

Skąd najlepiej wejść na Grzesia?

Najpopularniejsze wejście na Grzesia prowadzi z Dolina Chochołowskiej, przez rejon Polany Chochołowskiej. To jedna z klasycznych tras w polskich Tatrach Zachodnich.

Czy Grupa Bobrowca i Osobitej ma jeziora?

Nie. W Grupie Bobrowca i Osobitej nie ma jezior.

Czy w Grupie Bobrowca i Osobitej są wodospady?

Nie ma tu znanych wodospadów. Główną atrakcją rejonu są grzbiety, doliny, panoramy i mniej uczęszczany charakter zachodnich Tatr.

Jakie doliny otaczają Grupę Bobrowca i Osobitej?

Najważniejsze doliny walne otaczające grupę to Dolina Chochołowska i Dolina Zuberska.

Gdzie nocować, planując wycieczkę w ten rejon?

Po stronie polskiej dobrą bazą jest Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej, Zakopane, Kościelisko, Witów i Chochołów. Po stronie słowackiej warto rozważyć Zuberec, Orawice, Chatę Zverovka, Hotel Primula, Hotel Osobita i okoliczne pensjonaty.

Dane podstawowe

  • Zworniki w GGT: Wołowiec
  • Punkt rozgałęzienia grupy: Grześ
  • Najważniejsze szczyty: Bobrowiec (1663), Grześ (1653), Osobita (1687)

GWE

  • Wołowiec
  • Grześ
  • Bobrowiec
  • Furkaska
  • Brama Orawska

Walne doliny otaczające

  • Dolina Chochołowska
  • Dolina Zuberska

Doliny

  • Dolina Zimna
  • Dolina Krzemienna (Przednia, Pośrednia, Zadnia)
  • Dolina Błotna
  • Dolina Mihulcza
  • Dolina Bobrowiecka Orawska
  • Dolina Sucha Orawiecka
  • Dolina Kwasna
  • Szeroki Żleb (do 1989 roku prowadził nim żółty szlak na Osobitą z Orawic)
  • Kamienny Żleb
  • Dolina Juraniowa (do 2008 roku prowadził nią zielony szlak z Umarłej Przełęczy na Juraniową Przełęcz, a dalej przez Bobrowiec na Bobrowiecką Przełęcz)
  • Dolina Jaworzynka Juraniowa
  • Dolina Czaplowa
  • Dolina Furkaska
  • Żleb Brataniec
  • Dolina Cicha Orawska

Jeziora

  • Brak

Wodospady

  • Brak

Miejsca noclegowe

  • Habówka
  • Hotel Primula (słow. Hotel Primula)
  • Hotel Osobita (słow. Horsky Hotel Osobita)
  • Orawice
  • Pensjonat Szyndlowiec (słow. Penzion Sindlovec)
  • Schronisko na Zwierówce (słow. Chata Zverovka)
  • Schronisko PTTK na Polanie Chochołowskiej
  • Zuberec