Tatry to wyjątkowy ogród. Na niewielkiej powierzchni rośnie tu ponad tysiąc gatunków roślin naczyniowych, w tym endemity, które poza Karpatami nie występują nigdzie na świecie, oraz relikty epoki lodowcowej. O tym, co zobaczymy na szlaku, decydują przede wszystkim wysokość (piętra roślinności) i podłoże: wapienne skały Tatr Zachodnich i Bielskich mają zupełnie inną florę niż granity Tatr Wysokich.
W atlasie zebrałem kilkadziesiąt gatunków, które najczęściej pokazuję uczestnikom wycieczek powyżej górnej granicy lasu. Użyj filtrów, żeby zobaczyć np. tylko rośliny z wapiennych skał albo tylko żółte kwiaty z hal. Kliknij zdjęcie, żeby je powiększyć.
Jak czytać atlas?
- Ziołorośla – bujne, wysokie zbiorowiska bylin nad potokami, w żlebach i u górnej granicy lasu (ok. 1300–1800 m).
- Kosodrzewina – piętro subalpejskie, ok. 1550–1800 m. Między kępami kosówki rosną krzewinki i rośliny hal.
- Hale – piętro alpejskie z murawami wysokogórskimi, ok. 1800–2300 m.
- Turnie – piętro subniwalne: skały, piargi i granie powyżej ok. 2300 m, a także skalne siedliska niżej.
- Endemit – gatunek występujący naturalnie tylko na niewielkim obszarze (np. w Karpatach Zachodnich).
- Relikt glacjalny – pozostałość flory z epoki lodowcowej, która przetrwała w chłodnym klimacie gór.
Zasady na szlaku
- Na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego wszystkie rośliny są chronione. Nie zrywamy kwiatów, nie wykopujemy roślin i nie zbieramy nasion.
- Fotografujemy ze szlaku i nie wchodzimy w murawy, bo jeden krok potrafi zniszczyć kilkuletnią poduszkę skalnicy czy lepnicy.
- Niektóre piękne rośliny, np. tojad, ciemiężyca czy jaskry, są silnie trujące.
Na wycieczkach przyrodniczych z przewodnikiem pokazuję, jak rozpoznawać rośliny po podłożu i wysokości, dlaczego te same gatunki rosną na Czerwonych Wierchach, a nie na Świnicy, i gdzie szukać endemitów. Zapraszam!
Atlas powstał na podstawie materiałów kursu przewodnickiego (Flora Tatr – zbiorowiska roślinne strefy subalpejskiej, alpejskiej i subniwalnej).