Jurgów, 34-532 Jurgów 10.00 - 18.00 7 dni w tygodniu
Obserwuj nas

E-mail

adriansierociuk@gmail.com

Zadzwoń

+48533566312

Pogórze Spisko-Gubałowskie – Pasmo Gubałowskie, Pogórze Skoruszyńskie, Bukowińskie (Gliczarowskie) i Spiskie

Podhale od podszewki · topografia

Pogórze Spisko-Gubałowskie

Najlepszy balkon widokowy na Tatry. Fliszowe grzbiety od Orawicy po Białkę, wsie wspinające się aż na 1100 m, skałki wapienne na północnym skraju i cztery części, które warto umieć nazwać.

ok. 370 km²flisz karpackiGubałówka 1126 mZąb
Fot. Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0 – Wikimedia Commons
W skrócie
  • Gdzie: między Rowem Podtatrzańskim (od południa) a Kotliną Orawsko-Nowotarską i Pienińskim Pasem Skałkowym (od północy).[1]
  • Ile: ok. 370 km² w granicach Polski.[1]
  • Z czego: z fliszu karpackiego, zapadającego z południa na północ – stąd krótkie, strome stoki południowe i długie, łagodne północne.[1]
  • Cztery części: Pogórze Skoruszyńskie, Gubałowskie, Bukowińskie (Gliczarowskie) i Spiskie.[1]
CzęśćGraniceNajwyższy punkt (PL)Co warto wiedzieć
Pogórze Skoruszyńskiemiędzy Orawicą a Czarnym Dunajcem, prawie w całości na SłowacjiMagura Witowska 1233 mna Słowacji najwyższa jest Skoruszyna (1314 m); Słowacy nie wyróżniają tego pogórza[2]
Pogórze Gubałowskie (Pasmo Gubałowskie)od Czarnego Dunajca po Biały DunajecPalenica Kościeliska 1183 mButorowy Wierch 1160 m, Gubałówka 1126 m; tu leży Ząb – najwyżej położona wieś w Polsce[1]
Pogórze Bukowińskie (Gliczarowskie)od Białego Dunajca po BiałkęCyrhla nad Białką 1158 mGłodówka i Wierchporoniec – najpiękniejsze panoramy Tatr Wysokich[3]
Pogórze Spiskiena wschód od BiałkiGórków Wierch 1046 msłowacka część to Magura Spiska z Rzepiskiem 1259 m[1]

Pasmo Gubałowskie

Pasmo Gubałowskie to dla większości turystów po prostu „Gubałówka”. Tymczasem sama Gubałówka (1126 m) jest dopiero trzecia co do wysokości – wyższe są Palenica Kościeliska (1183 m) i Butorowy Wierch (1160 m).[1] Grzbiet ciągnie się od doliny Czarnego Dunajca po dolinę Białego Dunajca, a jego południowe stoki opadają stromo do Rowu Podtatrzańskiego.

Zabudowa na Pogórzu sięga nie tylko den dolin, ale także stoków i wierzchowiny – aż do wysokości ok. 1100 m.[1] Na grzbiecie leży Ząb, uważany za najwyżej położoną wieś w Polsce. Z grzbietu prowadzi popularny szlak z Gubałówki przez Butorowy Wierch na Palenicę Kościeliską i dalej ku Witowowi.

🎒 Opowieść przewodnika: dlaczego z Gubałówki tak dobrze widać Tatry

Stoję z grupą na Gubałówce i pytam: „Dlaczego właśnie stąd?”. Między nami a Tatrami jest głębokie obniżenie – Rów Podtatrzański z Zakopanem. Patrzymy więc na góry z boku, przez rów, a nie od dołu. Po drugiej stronie grzbietu, na północ, stok jest długi i łagodny – i już nie widać tak wiele. To właśnie asymetria fliszowego pogórza.

Pogórze Skoruszyńskie

Pogórze Skoruszyńskie spod Wyżniej Huciańskiej Przełęczy
Fot. Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0 – Wikimedia Commons

Najbardziej na zachód wysunięta część Pogórza Spisko-Gubałowskiego leży niemal całkowicie na Słowacji. W polskim podziale wyróżnia się w nim Orawicko-Witowskie Wierchy z Magurą Witowską (1233 m) na granicy, między doliną Siwej Wody, Czarnym Dunajcem a Bramą Orawską, oraz położone w całości na Słowacji Skoruszyńskie Wierchy ze Skoruszyną (1314 m). Słowacy nie wydzielają tego pogórza – w ich regionalizacji to Skorušinské vrchy w Średnich Beskidach.[2]

Pogórze Bukowińskie, czyli Gliczarowskie

Pogórze Bukowińskie (Gliczarowskie) – widok znad Jurgowa
Pogórze Bukowińskie widziane znad Jurgowa. Fot. Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0 – Wikimedia Commons
Panorama Tatr z Głodówki na Pogórzu Bukowińskim
Panorama Tatr z Głodówki. Fot. Jerzy Opioła, CC BY 3.0 – Wikimedia Commons

Nazwa pochodzi od Bukowiny Tatrzańskiej albo od Gliczarowa. Pogórze przylega bezpośrednio do Tatr – ścisłe wyznaczenie granicy nie jest możliwe; umownie przyjmuje się Drogę Oswalda Balzera. Składa się z dwóch grzbietów rozdzielonych Porońcem: krótszego Zgorzeliskowego Działu i dłuższego Brzegowskiego Działu, którym przez Głodówkę biegnie szosa z Bukowiny na Łysą Polanę. Najwyższa jest Cyrhla nad Białką (1158 m).[3]

Północna, dolna część pogórza nie wygląda już jak pogórze – jest równinna i pokryta stożkami napływowymi ostatniego zlodowacenia. Według Kondrackiego pogórze sięga jednak aż do pasa wapiennych skałek.3] Więcej o stożkach – na stronie [Rów Podtatrzański i stożki napływowe.

Pogórze Spiskie

Na wschód od Białki zaczyna się Spisz. Polska część pogórza kulminuje w Górkowym Wierchu (1046 m), a słowacka – zwana Magurą Spiską – w Rzepisku (1259 m). W lasach Pogórza Spiskiego utworzono rezerwat Niebieska Dolina.1] Na Pogórzu Spiskim leży mój Jurgów – zobacz [Jurgów i polski Spisz.

Skałki na północnym skraju

Obłazowa – wapienna skałka na granicy Pogórza i Kotliny Nowotarskiej
Fot. Jerzy Opioła, CC BY-SA 4.0 – Wikimedia Commons

Północna granica Pogórza Gubałowskiego i Bukowińskiego z Kotliną Orawsko-Nowotarską biegnie wzdłuż linii tektonicznej z licznymi skałkami wapiennymi: Żdżar w Maruszynie (773 m), Cisowa Skała (668 m) i Obłazowa (670 m) pod Nową Białą, Ranisberg koło Szaflar. Wokół Skałki Rogoźnickiej (708 m) utworzono rezerwat.[1]

Skałka Rogoźnicka – skarb paleontologów

Tablica rezerwatu przypomina, że Skałka Rogoźnicka już na początku XIX w. przyciągała geologów z Krakowa, Lwowa, Austrii i Niemiec. Rezerwat utworzono zarządzeniem z 27 lipca 1961 r. Wapienne skały nad nieczynnym kamieniołomem słyną z bogactwa skamieniałości (m.in. muszlowce amonitowe), a w 1989 r. stanowisko wpisano na światową listę obiektów dziedzictwa geologicznego. Skałka jest częścią Pienińskiego Pasa Skałkowego, ciągnącego się od okolic Wiednia po Karpaty rumuńskie. Rezerwat leży na gruntach prywatnych – zachowujemy się tam jak goście.[4]

Rośliny i krajobraz

Pogórze jest silnie zaludnione, a lasy w polskiej części zostały mocno przetrzebione – słowacka część jest lepiej zalesiona. Z bardzo rzadkich w Karpatach gatunków rosną tu m.in. bagno zwyczajne, podejźrzon rutolistny, storczyk drobnokwiatowy, tojad Kotuli, widlicz Isslera i zarzyczka górska.1] Na łąkach Pogórza latem kwitnie mieczyk dachówkowaty – o łąkach mieczykowych piszę na stronie [Storczyki i łąka mieczykowa.

Pogórze Spisko-Gubałowskie i sąsiednie krainy. Pinezki pokazują położenie orientacyjnie.

Sprawdź się

1. Który szczyt jest najwyższy w Paśmie Gubałowskim?

Palenica Kościeliska (1183 m).

2. Między którymi rzekami leży Pogórze Bukowińskie?

Między Białym Dunajcem a Białką.

3. Dlaczego stoki południowe Pogórza są krótkie i strome?

Warstwy fliszu zapadają z południa na północ, co daje asymetrię stoków.

4. Co jest najwyższym punktem polskiej części Pogórza Spiskiego?

Górków Wierch (1046 m).

Wynik: 0 / 4

AS
Chcesz to zobaczyć w terenie?

Ten temat pokazuję na wycieczkach z przewodnikiem: dla grup szkolnych (lekcje terenowe), kursantów na przewodnika i wszystkich, którzy lubią wiedzieć, na co patrzą. Ułożę trasę pod Waszą grupę, porę roku i czas.

📞 +48 533 566 312 · ✉️ adriansierociuk@gmail.com

Najczęstsze pytania

Z jakich części składa się Pogórze Spisko-Gubałowskie?

Z Pogórza Skoruszyńskiego, Pogórza Gubałowskiego (Pasma Gubałowskiego), Pogórza Bukowińskiego (Gliczarowskiego) i Pogórza Spiskiego.

Jaki jest najwyższy szczyt Pasma Gubałowskiego?

Palenica Kościeliska (1183 m). Butorowy Wierch ma 1160 m, a Gubałówka 1126 m.

Co to jest Pogórze Gliczarowskie?

To inna nazwa Pogórza Bukowińskiego – części Pogórza Spisko-Gubałowskiego między dolinami Białego Dunajca i Białki, z Cyrhlą nad Białką (1158 m) jako najwyższym szczytem.

Gdzie najlepiej oglądać panoramę Tatr z Pogórza?

Z Gubałówki i Butorowego Wierchu, z Głodówki i Wierchporońca na Pogórzu Bukowińskim oraz ze wzgórz nad Jurgowem i Czarną Górą na Spiszu.


Źródła

  1. „Pogórze Spisko-Gubałowskie” – Wikipedia (dostęp 17.10.2026). link
  2. „Pogórze Skoruszyńskie” – Wikipedia (dostęp 17.10.2026). link
  3. „Pogórze Bukowińskie” – Wikipedia (dostęp 17.10.2026). link
  4. Tablica informacyjna rezerwatu przyrody „Skałka Rogoźnicka” (Wojewódzki Konserwator Przyrody w Krakowie, Nadleśnictwo Nowy Targ; stan z 17.10.2026, obserwacja terenowa).
  5. Kondracki J. (1998). Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  6. Solon J. i in. (2018). Physico-geographical mesoregions of Poland: verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data. Geographia Polonica 91(2): 143–170. doi:10.7163/gpol.0115
Przewodnik Tatrzański
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.