Wielka Korona Tatr · nr 2 z 14 · Szczyt z kolejką linową i obserwatorium
Łomnica – 2633 m n.p.m.
Drugi szczyt Tatr, do ok. 1860 r. uważany za najwyższy. Na wierzchołek wjeżdża kolej linowa z Tatrzańskiej Łomnicy, ale pieszo wejść można tylko z przewodnikiem albo jako zarejestrowany wspinacz.
- 2633 m (podawane też 2634 i 2632 m), boczna grań Tatr Wysokich na Słowacji.
- Brak szlaku. Kolej linowa (1936–1940) wynosi turystów na szczyt; wejścia piesze tylko z uprawnionym przewodnikiem albo dla wspinaczy z klubów wysokogórskich [1].
- Drogi piesze: od Zielonego Stawu Kieżmarskiego, od Schroniska Téryego („Jordanka”) i od Łomnickiego Stawu [1]; z przewodnikiem najczęściej z Łomnickiej Przełęczy [2].
- Pierwsze wejście: Jakob Fabri senior między 1760 a 1790 r.; zimą 27 grudnia 1891 r.
Nazwy: słow. Lomnický štít, niem. Lomnitzer Spitze, węg. Lomnici-csúcs. Łomnica jest 2. co do wysokości szczytem Wielkiej Korony Tatr – listy 14 szczytów wyższych niż 8000 stóp (2438,4 m) i wybitnych na co najmniej 100 m [3].
Położenie i topografia
Łomnica leży w bocznej grani, która odchodzi od grani głównej w masywie Baranich Rogów. Odchodzą od niej trzy granie: północno-wschodnia z Widłami i Kieżmarskim Szczytem, południowa z Łomnicką Kopą i Łomnicką Przełęczą oraz północno-zachodnia z Durnym Szczytem i Baranimi Rogami. Ściany mają ok. 300–400 m (zachodnia) i ok. 600 m (wschodnia i północna). Wierzchołek wznosi się ok. 900 m nad Łomnickim Stawem [1].
Drogi wejścia i przejście
- Kolej linowa z Tatrzańskiej Łomnicy przez Łomnicki Staw na szczyt – łączna deniwelacja 1700 m. Na szczycie działają stacja meteorologiczna, obserwatorium astronomiczne (1957–1962) i przekaźnik telewizyjny [1].
- Pieszo od Zielonego Stawu Kieżmarskiego, od Schroniska Téryego w Dolinie Pięciu Stawów Spiskich (droga Károlya Jordána, tzw. „Jordanka”) oraz z Doliny Łomnickiej od Łomnickiego Stawu [1].
- Z horským vodcom najczęściej wchodzi się klasyczną drogą z Łomnickiej Przełęczy [2].
- Wejścia piesze są dozwolone tylko z uprawnionym przewodnikiem albo dla wspinaczy zrzeszonych w klubach wysokogórskich, z potwierdzonym szkoleniem [1][4].
- Z horským vodcom – od 1 stycznia 2026 r. na Słowacji prowadzić klientów poza znakowanymi szlakami i na drogach wspinaczkowych może wyłącznie horský vodca, czyli licencjonowany przewodnik wysokogórski (np. IVBV) [5].
- Samodzielnie – tylko jako wspinacz. Trzeba być członkiem krajowego związku wspinaczkowego (w Polsce np. PZA), mieć sprzęt i znać teren, a przed wyjściem zarejestrować się online na stronie TANAP. Na drogach o trudności I–II+ wymagane jest też zaświadczenie o ukończeniu szkolenia podstawowego [4].
- Pora dnia: od 1 czerwca do 31 października wspinaczka tylko za dnia, od 1 listopada do 15 kwietnia w godz. 5:00–19:00 [4].
- Polski przewodnik tatrzański nie ma uprawnień do prowadzenia poza szlakami po słowackiej stronie. Wejście poza szlakiem bez spełnienia tych warunków grozi mandatem.
Historia zdobywania
- Od XV w. Łomnica była herbem Berzeviczych z Wielkiej Łomnicy i symbolem Tatr Spiskich. W XVIII–XIX w. prowadzono na niej prace górnicze w rejonie Miedzianych Ławek [1].
- 1760–1790: pierwsze znane wejście – Jakob Fabri senior, kieżmarski szewc i górnik-amator [1][2].
- 1793: Robert Townson z dwoma myśliwymi [1].
- 1802 lub 1804: Stanisław Staszic z przewodnikami – jedno z pierwszych wejść naukowych, z pomiarami magnetyzmu ziemskiego [1].
- Do 1870 r. najczęściej odwiedzany szczyt Tatr Wysokich. W 1857 r. 2 sierpnia na wierzchołku stało naraz dziesięć osób [1].
- Zimą: 27 grudnia 1891 r. – Theodor Wundt z przewodnikiem Jakobem Horvayem, ówczesny rekord trudności w Tatrach [1].
- 1929–1930: polscy taternicy przechodzą zachodnią ścianę (Stanisławski, Kenar, Stanecki; potem Birkenmajer i Kupczyk) [1].
Ciekawostki i nazwa
- Nazwa pochodzi od Łomnickiego Potoku, a ten od dawnego słowa „łomy” – bloków skalnych, które woda przetacza z łoskotem [1].
- Staszic nazywał Łomnicę Wielkim Krapakiem. Mówiono też o niej Królowa Tatr [1].
- Prezydent Czechosłowacji Ludvík Svoboda wszedł na Łomnicę pieszo kilkanaście razy [1].
- Ivan Bohuš pisał, że z wierzchołka widać ok. 300 wyraźnych szczytów i turni [1].
Na Łomnica wejście poza szlakiem prowadzi wyłącznie licencjonowany horský vodca. Pomagam ułożyć plan Wielkiej Korony, dobrać kolejność szczytów i przygotować się kondycyjnie na polskich szlakach. Kto prowadzi na Słowacji, potwierdzam przy rezerwacji.
Zapytaj o Łomnica
Formularz niczego nie wysyła sam – przygotuje gotowy e-mail albo tekst do skopiowania.
Skopiowano – wklej treść do wiadomości lub SMS-a.
Najczęstsze pytania
Ile metrów ma Łomnica?
Łomnica ma 2633 m n.p.m. i jest 2. co do wysokości szczytem Wielkiej Korony Tatr.
Czy na Łomnica prowadzi szlak?
Nie. Na Łomnica nie prowadzi znakowany szlak. Wejść można tylko z horským vodcom (licencjonowanym przewodnikiem wysokogórskim) albo jako zarejestrowany wspinacz, członek związku wspinaczkowego, zgodnie z regulaminem TANAP.
Kto pierwszy wszedł na Łomnica?
Jakob Fabri senior między 1760 a 1790 r.; zimą 27 grudnia 1891 r.
Wróć do listy: Wielka Korona Tatr – wszystkie 14 szczytów.
Źródła
- Wikipedia (pl): „Łomnica (Tatry)” (dostęp 21.10.2026). link
- Wikipedia (sk): „Lomnický štít” (dostęp 21.10.2026). link
- Wikipedia (pl): „Wielka Korona Tatr” – kryteria P. Mielusa (1998), pomiary lidarowe, rekordy (dostęp 21.10.2026). link
- Vyhláška Okresného úradu Prešov č. 26/2023 V. v. SR o Návštevnom poriadku Tatranského národného parku (Vestník vlády SR, 20.11.2023, w mocy od 15.12.2023) – sezonowe zamknięcia szlaków (zał. 3) i warunki uprawiania taternictwa (§ 6). link
- Zákon č. 544/2002 Z. z. o Horskej službe (SK), w brzmieniu od 1.01.2026 – prowadzenie poza szlakami i wspinaczka z klientem tylko przez horského vodcu; prowadzenie po szlakach – horský sprievodca. link
Wysokości według aktualnych haseł Wikipedii; starsze pomiary podano w nawiasach. Przepisy – stan na październik 2026 r.